Autor podejmuje fundamentalne pytania dotyczące granic poznania w naukach o bezpieczeństwie, funkcji metod badawczych oraz relacji między refleksją teoretyczną a praktyką instytucji odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa. Monografia łączy namysł filozoficzny nad statusem nauki i jej strukturą z precyzyjnie zaprojektowaną „inżynierią badań”, obejmującą rozróżnienie poziomów teorii, metod, technik i narzędzi badawczych.

W pracy przedstawiono autorską klasyfikację metod badawczych oraz modele projektowania badań adekwatnych do złożoności współczesnych zagrożeń, takich jak terroryzm, bezpieczeństwo cyfrowe czy bezpieczeństwo klimatyczne. Szczególne miejsce zajmuje problematyka interdyscyplinarności i transdyscyplinarności, ukazana nie jako postulat o charakterze deklaratywnym, lecz jako epistemologiczna konieczność wynikająca ze specyfiki i dynamiki pola bezpieczeństwa.

Monografia adresowana jest do badaczy, doktorantów oraz studentów nauk o bezpieczeństwie i dyscyplin pokrewnych, w szczególności politologii i administracji, prawa, socjologii oraz stosunków międzynarodowych. Może stanowić również istotne wsparcie dla praktyków zaangażowanych w projektowanie, wdrażanie i ewaluację polityk bezpieczeństwa.

Publikacja ta wpisuje się w rozwój refleksji metodologicznej w obrębie nauk o bezpieczeństwie, wzmacniając ich tożsamość naukową oraz pogłębiając debatę nad standardami prowadzenia badań w obszarze bezpieczeństwa.
https://ksiegarnia.difin.pl/architektura-metodologiczna-nauk-o-bezpieczenstwie